Skonfiguruj bonding srtla w LOLS IRL, czytaj wskaźniki każdego połączenia w trakcie streamu i wiedz, czego się spodziewać, gdy pierwszy raz padnie ci sieć.
Bonding wysyła twój stream jednocześnie przez każdą sieć, jaką ma telefon. To różnica między streamem, który kończy się, gdy padnie Wi-Fi, a takim, który leci dalej przez sieć komórkową bez dotykania czegokolwiek. Ustawiasz raz i tak po prostu startujesz.
publish:, więc wklej go w całości do Stream id, nie do nazwy i nie na koniec hosta.wifi i cell, każdy z własnym bitrate i RTT. Dwa wiersze znaczą, że masz bonding. Jeden wiersz znaczy, że nie, a powody podają błędy poniżej.Zwinięta nakładka to kropka stanu, twój bitrate, liczba klatek enkodera na sekundę, RTT i to, jak długo jesteś na żywo. Stuknięcie otwiera szczegóły:
| Odczyt | Co ci mówi |
|---|---|
| send buffer | Wskaźnik wyprzedzający i ten, na który warto patrzeć. Bufor zapełnia się, zanim obraz się zatnie, więc rosnąca wartość to ostrzeżenie, że połączenie się męczy, a nie raport, że już padło. |
| target | Bitrate, do którego adaptacyjny bitrate właśnie dąży; sam spada i wraca w górę, gdy zmieniają się warunki. |
| dropped i retransmit | Pakiety utracone i pakiety wysłane ponownie. Kilka retransmisji w sieci komórkowej to normalne, rosnąca liczba utraconych nie. |
| Jeden wiersz na połączenie | Podpisane wifi, cell albo eth, każde z własnym bitrate i RTT, więc widać, która sieć co niesie. |
| Kropka w wierszu każdego połączenia | Zielona to aktywne i niosące ruch, bursztynowa to łączenie albo zawieszone, czerwona to martwe. Czerwony wiersz, gdy stream trwa, to bonding robiący swoje. |
| Jeden wiersz na miejsce docelowe | Z nazwą, więc jeśli wysyłasz w kilka miejsc, widać, które leży, a które działają. |
Nic dramatycznego, i o to chodzi. Wiersz padniętego połączenia robi się czerwony, pozostałe przejmują ruch, a stream zostaje połączony. Gdy sieć wraca, to połączenie rejestruje się ponownie w odbiorniku i samo dołącza do grupy. Nie zatrzymujesz, nie restartujesz i niczego nie dotykasz.
Dwie rzeczy, co do których warto mieć właściwe oczekiwania. Po pierwsze, ocalałe połączenie musi unieść cały stream, więc jeśli twój bitrate miał się zmieścić tylko w dobrym Wi-Fi, adaptacyjny bitrate zejdzie w dół, gdy robotę robi sieć komórkowa, i wróci później. Po drugie, bonding to odporność, a nie dodatkowa prędkość: połączenia nigdy nie sumują się w grubszą rurę. Ustaw bitrate na tyle, ile uniesie jedno dobre połączenie, a przejęcia ledwo zauważysz.
Przetestuj to celowo, zanim będzie potrzebne. Wejdź na żywo z bondingiem z domu, poczekaj, aż statystyki będą wyglądać stabilnie, potem wyłącz Wi-Fi na minutę i patrz. Zobaczysz, jak wiersz wifi robi się czerwony, wiersz cell przejmuje, a całość wraca, gdy włączysz Wi-Fi. Dziesięć minut tego jest warte więcej niż jakakolwiek ilość czytania i dużo lepiej nauczyć się tego w kuchni niż w połowie streamu.
To ten najważniejszy. Odbiornik pod 192.168.1.50 jest osiągalny przez twoje Wi-Fi i znikąd indziej, więc połączenie komórkowe nie może się zarejestrować i nie masz bondingu, jesteś na Wi-Fi z dodatkowymi krokami. Miejsce docelowe musi mieć publiczną nazwę hosta albo adres, czyli relay, hostowane pudło albo przekierowanie portu UDP na routerze wskazujące na twoją maszynę i adresowane publicznym adresem routera. Ta sama zasada dotyczy laptopa na biurku.
Odbiorniki uwierzytelniają nadawców, więc pusty albo ucięty stream id daje połączenie, które nigdzie nie prowadzi. Wklej klucz w całości, razem z prefiksem publish:, do pola Stream id.
Dwa połączenia się nie sumują. Jeśli ustawisz bitrate, który uniesie tylko Wi-Fi, stream będzie wyglądał gorzej w chwili, gdy robotę robi sieć komórkowa, i obwinisz bonding za coś odwrotnego niż to, co zrobił. Bonding trzyma cię na żywo. Bitrate to osobna decyzja.
VPN przejmuje każdy socket na urządzeniu, więc aplikacja nie może otworzyć po jednym na sieć i nie ma czego łączyć. Statystyki mówią o tym wprost, gdy to się dzieje. Wyłącz VPN albo wyklucz z niego LOLS IRL w ustawieniach samej aplikacji VPN.
SRTLA wymaga odbiornika z srtla_rec, który składa połączenia z powrotem. Zwykły nasłuch SRT nie rozumie rejestracji grupy. Użyj relaya albo uruchom srtla_rec przed swoim serwerem SRT, jak opisuje poradnik o self-hostingu.
Odległość kosztuje opóźnienie, którego nigdy nie odzyskasz, a dość długie RTT może w ogóle uniemożliwić nawiązanie połączenia. Wybierz najbliższy region: aplikacja oznacza gwiazdką ten, który pasuje do kraju twojej karty SIM.